داستانهای کافه پرولوگ: مخاطب خاص!

یه آقای میانسال و به شدت آرومی هست که هر چندوقت یه بار میاد و همیشه هم روی میز 15 میشینه. یه چایی سفارش میده و غرق صحبت با کسی میشه که روبروشه. اونور میز پشت ستونه و از پیشخون قابل دیدن نیست. به بهونه جمع کردن میزا میرم اونطرف ستون رو نگاه میکنم. هیچ مخاطب خاصی روبروی این موجود تپل و عینکی که موهای نقاط کرنرش رو هم به دست باد سپرده، ننشسته...