میشنوی ای انتم اقرب علینا من حبل الورید؟ خستهام. میگن برای ورود به این دنیا از خودمون بله رو گرفتی. شک دارم به این داستان. یعنی اون مادری که دوتا بچه معلول رو تا آخر عمرش تر و خشک میکنه هم بله رو گفته؟ اونی که تمام عمرش نابیناست هم بله رو گفته؟ مطمئنی که از زبون من بله رو شنیدی؟ من شوخی زیاد میکنم. ...

داستاننویسا آدمایی بودن که توی زندگیشون به اون چیزی که میخواستند نرسیدند، پس شروع کردند به خیالپردازی درباره خواستههاشون. این موضوع حتی درمورد اونایی که درباره موفقیت مینویسند هم صادقه.

اگر از یه عالم دینی بپرسید "مشرک کیه؟" با یه تعریف کوچیک میلیونها یا حتی میلیاردها انسان رو مشمولش میکنه. گاهیم با دستهبندی کردن، همینطوری کامیون کامیون آدما رو مشرک میکنند: شرک جلی، شرک خفی، شرک در عبادت، شرک در اطاعت، شرک در کوفت، شرک در زهرمار... اما اگر بپرسید "مومن کیه؟" انقدر ویژگیهای ریز و جز...

یه موجوداتی هم هستند که کل پستای وبلاگشون رمزداره. اینا همونان که توی اینستا متن میذارن، توی توییتر عکس. توی گروه هم لابد چت میکنند. فقط یه چیز میتونم به این دوستان بگم: داداش داری اشتباه میزنی!

یه فاصلهای هست بین چیزی که توی وجودته و میخوای بیانش کنی با چیزی که به زبونت میاد. مفاهیمی لابلای این نقل و انتقال از بین میرن. یه چیزایی کلا به یه چیزای دیگهای تبدیل میشه. این ناتوانی در بیان رو بذارید درکنار حس سرکشی که میخواد با توصیف و نشون دادن واقعیت درونیش، خودش رو بفهمونه و اثبات کنه. نتیجها...

دنیا غار افلاطونی نیست، غار دموستنسیه...

ما آدما مثل الکترونیم. در لحظه تولد توی اولین و نزدیکترین مدار به هسته قرار داریم. در هر مرحله از زندگی با از دست دادن یه چیزایی به اوربیتال بالاتر میریم. این از دست دادن اونقدر ادامه پیدا میکنه که بالاخره از جاذبه هسته خلاص میشیم و میمیریم. به نظرتون اون هسته چی میتونه باشه؟

شما به دادن پاسخهای مختلف و گاهی متناقض به سوالی مشابه در مصاحبهها مشهور هستید. این را میتوان نوعی از پرسش سینماگرایانه از واقعیت تلقی کرد؟ تناقض بخشی از زندگی همه ما است. اگر این را بپذیرید که پاسخ مشخصی ندارید، اگر تلاش کنید مسائل را بدون هیچ جایگاه ثابتی درک کنید آنوقت به سوالها طوری پاسخ میدهید ...